Usta yönetmen Yavuz Özkan hayatını kaybetti

Sinemanın usta yönetmenlerinden Yavuz Özkan 77 yaşında hayatını kaybetti

Usta yönetmen Yavuz Özkan hayatını kaybetti

Bir süredir organ yetmezliği nedeniyle tedavi altında olan sinemanın usta yönetmenlerinden Yavuz Özkan hayatını kaybetti. 77 yaşındaki usta yönetmen bir süre önce organ yetmezliği nedeniyle Cerrahpaşa Tıp Fakültesi’nde tedavi altına alınmıştı.

Türk sinemasına senarist, yönetmen ve yapımcı olarak aralarında “Maden” (1978), “Demiryol” (1979), “Filim Bitti” (1989), “Yengeç Sepeti” (1994), “Bir Kadının Anatomisi” (1995), “Hayal Kurma Oyunları”nın da olduğu 44 film kazandıran Yavuz Özkan Antalya Film Festivali, Adana Film Festivali, Ankara Film Festivali ve İstanbul Film Festivali, İskenderiye Film Festivali ve SİYAD’dan toplam 27 ödül kazanmıştı.

İFF’den Yavuz Özkan paylaşımı

İşçi Filmleri Festivali’nin (İFF) Facebook sayfasında Özkan için yaptığı paylaşım şöyle:

Bugün kaybettiğimiz Yavuz Özkan’a Türk sinemasında bıraktığı derin izler için teşekkür ediyoruz. Ama sevgili Çetin Uygur’un 1. Uluslararası İşçi Filmleri Festivali açılış gecesinde Yavuz Özkan’a sahnedeki teşekkürünü hatırlayalım: 2 Mayıs 2006… Yeni Melek Gösteri Merkezi… Salon dolu… 1500 kişi var salonda… İğne atsan yere düşmez… En ön sırada az sonra sahneden “Sizi kucaklıyorum” diye seslenecek olan 1919 doğumlu yazar, senarist Vedat Türkali oturuyor… Ezel Akay, Semir Aslanyürek, Muzaffer Hiçdurmaz, Aytaç Arman, Barış Pirhasan, Sıdıka Su ve birçok tanıdık ve dost yüz görünüyor sıralarda… Sahnede Derya Alabora, “Nasıl unutabiliriz ki Maden’i” diyor, salon kararıyor ve perdede görüntüler beliriyor… Maden, tanıdık sahneler… Sanki zaman durmuş, 1978’den bugüne dek onca yılda, madenlerde hiçbir şey değişmemiş… Sahne yeniden aydınlandığında, iki güzel insan… Maden filminin yönetmeni Yavuz Özkan ve “Bakmayın maden mühendisi ve sendika başkanı olduğuna, maden işçisidir o” diye anılan Çetin Uygur. Çetin Uygur 28 yıl gecikmiş bir teşekkürü etmenin mutluluğunu yaşadığını söylüyor, Yavuz Özkan’a “işçi sinemasına katkıları” nedeniyle teşekkür plaketini verirken. Ve diyor ki:

“Maden filmini köy köy dolaştırdık. Filmi ilk gösterdiğimizde işçiler filmi kahkahalarla izliyordu. ‘Bak lan bu bizim sandukacıya benziyor!’, bir diğeri ise ‘Bak lan bu müyendis aynı bizimkine benziyor’ diyor ve gülüyorlardı. Aynı filmi ikinci kez izlediklerinde ise bu defa hiç ses çıkmıyordu. Sessizce hallerini seyrediyor ve düşünüyorlardı. İşçilerin eşleri filmin bitiminde diyorlardı ki “Bu filmi bizim heriflere de gösterin de adam olsunlar”.

Maden işçilerinin yer altında soludukları gaza, dışarda soludukları kötü havada eklenince yer üstünde 10-12 saat uyumak zorundadırlar. Dolayısı ile onlar bırakın okumayı, düşünmeyi bile gündemlerinden çıkarmışlardır. 1978 yılında Maden filmi onlara bir başlangıç adımı idi, onların sınıfsal anlamdaki gelişmelerinin ilk adımı, ilk alfabesi idi.

28 yıl sonra filmin yönetmeni Yavuz Özkan’a teşekkür etme şansını buldum ve teşekkür ederim.

Sendika.Org