Söyleşi | Emel Korkmaz: Maratonda koşan da koşmayan da Ali İsmail’in düşlerine destek olabilir

Gezi Direnişi’nde polisin katlettiği Ali İsmail Korkmaz’ın annesi Emel Korkmaz ve babası Şahap Korkmaz ile Hatay’daki vakıf binasında buluştuk. Sıcak bir karşılama ile başlayan sohbette hem vakfın çalışmalarını hem de İstanbul Maratonu’nunu konuştuk

Gezi Direnişi’nde polis tarafından katledilen Ali İsmail Korkmaz’ın annesi Emel Korkmaz pazar günü (11 Kasım) gerçekleşecek İstanbul Maratonu’nda oğlunun düşlerini gerçekleştirmek için koşacak.

Bizler de Ali İsmail Korkmaz’ın babası Şahap Korkmaz ve annesi Emel Korkmaz ile Hatay’da bulunan Ali İsmail Korkmaz Vakfı’nda (ALİKEV) buluşarak hem maratonu hem de vakıf çalışmalarını konuştuk.

“EVDE OTURUP KARALAR BAĞLAYAMAZDIM BU ALİ İSMAİL’E HAKSIZLIK OLURDU”

Öncelikle ALİKEV’in kuruluşu nasıl oldu? 

Emel Korkmaz: Ali İsmail 19 yaşında, üniversitesi öğrencisiydi. Çocuklara, doğaya, hayvanlara çok önem veriyordu. Okumayı çok seviyordu. Henüz 19 yaşındayken maalesef katiller onu aramızdan aldı. Küçük yaşta 14 yaşından itibaren topluma faydalı olmak için çaba sarf eden bir çocuktu. Lise 2 öğrencisiyken ‘Toplum için Gençlik’ isimli bir hareket başlatmış ve arkadaşlarını da örgütleyerek bu kapsamda birçok etkinlik yapmıştı. Yaptıkları ilk etkinlik okulun bahçesini temizlemek oldu. Daha sonra bu etkinlikleri huzurevi ziyareti, kimsesizler yurdu ziyareti takip etti. İlköğretim öğrencilerine okumayı sevdirme adına haftanın beş günü çocuklarla bizim evde kitap okumaları yaparlardı. Ali İsmail toplum adına faydalı bir çocuktu.

Ali İsmail, hayattayken bu  kadar şey yapmışken ben onu kaybettikten sonra evde oturup onun acısını yaşayıp karalar bağlayamazdım. Bu Ali İsmail’e haksızlık olurdu. Bu yüzden Ali İsmail’in yarım kalan düşlerini gerçekleştirebilmek adına vakıf kurmaya karar verdik. İyi ki böyle bir vakıf kurduk. Ali İsmail’in yarım kalan düşlerini, yarım kalan hayallerini ve yapmak istediklerinin devamını yapıyoruz.

“BEN BURADA ALİ İSMAİL’İ YAŞIYORUM”

Peki vakıfta ne gibi çalışmalar yapılıyor?

Emel Korkmaz: Gençler burada farklı farklı atölyelerde çalışmalar yürütüyor. Düş Elçileri ekibimiz var. Projeler hazırlıyorlar, projelerine destek oluyoruz. Farklı farklı enstrümanların olduğu müzik stüdyomuz var. Çalışmak için kendilerine yer bulamayan, evi müsait olmayan gençlerimize stüdyolarımızda kendilerine çalışma alanı yaratıyoruz. Genç sanatçı fonumuz var. Gençlerin fonuna maddi/manevi ALİKEV olarak destek oluyoruz. 11 bin kitaplı kütüphanemiz var. Gençler burada ders çalışıyor. İstediği kitabı alıp evinde okuyabiliyor. Burada çok güzel bir ortam var. ALİKEV ilk kurulduğu yıllarda buraya daha sık geliyordum. Gençlerle daha çok zaman geçirebiliyordum. Pırıl pırıl gençlerle sohbet ediyorduk, zaman zaman birlikte yemek pişiriyor, çayımızı yudumluyorduk. İnanın ben burada Ali İsmail’i yaşıyorum. Ali İsmail gibi geleceğe aydınlıkla bakan çok zeki gençler var burada. Bu şekilde Ali İsmail’i yaşatmaya çalışıyoruz.

ALİKEV olarak okuyan gençlerimize burs veriyoruz. 50 öğrenci ile başladık.  160-170 öğrenciye burs vermeyi hedefliyoruz. Bu bursu sağlayabilmek için İstanbul Maratonu’nda 3 yıldır koşuyorum. Ben Ali İsmail’i kaybettikten sonra bırakın koşmayı, evden dışarı çıkamıyordum. İstanbul Maratonu’ndan niye koşuyorum? Ali İsmail’in düşlerini gerçeğe dönüştürmek için, vakfımızı yaşatmak ve Ali İsmail gibi onlarca gencin eğitimine katkı olmak adına koşuyorum. İstanbul Maratonu’nda başlattığımız kampanyalara yapılan destek ve bağışlarla gençlerimize burs veriyoruz. Az önce de bahsettiğim gibi hedefimiz 160-170 öğrenciye burs verebilmektir. 11 Kasım Pazar günü İstanbul Maratonu’nda koşacağız. Çocuklarımıza burs verebilmek için bağış toplayacağız.

Geçtiğimiz yıl Ali İsmail Korkmaz’ın doğum gününde Hatay’da Barış Koşusu gerçekleştirilmişti. Bu sene Hatay, Barış için koşacak mı?

Şahap Korkmaz: Bu sene yanlış hatırlamıyorsam 17 Mart’ta denk geliyor. Hatay Barış Koşusu’nu geleneksel olarak yapmayı planlıyoruz. Hatay’da ilk defa böyle bir Barış Koşusu Ali İsmail adına düzenleniyor. Çok güzel koşu maratonu oldu. Çevre illerden, Türkiye’nin her yerinden koşucularımız geldi. Hem Antakya’yı tanıtmak adına hem de Ali İsmail’i daha iyi duyurmak adına güzel bir etkinlik oldu. Hatay Barış Koşusu’nu her sene düzenlemeyi düşünüyoruz.

Vakfın içinden bir görüntü…

ALİ İSMAİL ESKİŞEHİR’DE KUŞLARA, AFRİKA’DA ÇOCUKLARA SU VEREREK YAŞIYOR

Peki Gambiya’da açtığınız su kuyusu nasıl bir etki yarattı. Nelerle karşılaştınız?

Emel Korkmaz: Sen De Gel Derneği’nin Gambiya’da su kuyusu projesi vardı. Gambiya’da çocuklar 5 yaşına gelmeden maalesef temiz suya ulaşamadıkları için hayatlarını kaybediyor. Ali İsmail’in Eskişehir’deki heykelinde avuçlarında biriken sudan kuşlar su içiyor. Ali İsmail’in avuçlarındaki su kuşlara hayat veriyor. Sen De Gel Derneği’nin projesini duyduktan sonra neden olmasın diye düşündük. Gambiya’da çocuklar Ali İsmail Korkmaz Su Kuyusu ile hayat bulsun, Eskişehir’de kuşlara, Afrika’da çocuklara su vererek Ali İsmail yaşasın ve yaşatsın diye düşündük.

Gambiya’da geçtiğimiz günlerde Kadın Bahçesi açıldı. Gambiya’da kadın bahçesi açma fikri nasıl oluştu?

Emel Korkmaz: Geçtiğimiz yıl eşimle Gambiya’ya gittiğimizde oradaki yaşamdan çok etkilenmiştim. Oradaki insanlar fakir değiller, yoksullar. Orada hiçbir şey yok ve buna rağmen çok mutlular. Bizim ülkemizde aslında sadece ülkemizde değil dünyanın her yerinde her şeye sahip olan, mutlu olmayan ve daha fazlasını isteyen o kadar çok insan var ki. Biz Gambiya’ya kuyu açılışına gittiğimizde kadın temsilcinin bahsettiği 3 temel ihtiyaç vardı: Su kuyusu, meyve-sebze bahçesi ve değirmen. Oranın temel besin maddesi pirinç ve kuskus. 1 öğünlük yemek için, pirinç ve kuskusu 3 saat boyunca havanda dövüyorlar. Bundan çok etkilendik. Su kuyusu açılışından dönüp Antakya’ya geldiğimizde, Gambiya’daki imkansızlıkları Vakıf yönetimiyle konuştuk. Neler yapabiliriz diye düşündük. Kadın Bahçesi fikri o vakitlerde oluştu. Bu sene Kadın Bahçesi açılışına oğlum Gürkan’la gittim. Gürkan, Afrika’ya dair anlattıklarımızdan, oradaki yaşam koşullarından etkilendi.

31 EKİM ALİ İSMAİL GÜNÜ İLAN EDİLDİ

Emel Korkmaz: Bu sene Kadın Bahçesi açılışında köy muhtarı konuşmasında bahçenin açıldığı 31 Ekim’i Ali İsmail’i Anma Günü ilan etti. Bütün köylüler Ali İsmail’i tanıyor, hikayesini biliyor. Ali İsmail’i benimseyip, sahiplendiler. Alişim orada yaşıyor, yaşayacak ve yaşatacak. Bildiğiniz gibi Gambiya bölgesindeki Sare Juburu Köyü artık bizim kardeş köyümüz. Köylüler kardeşimiz, evladımız. Şu an başka bir projemiz bulunmuyor ama belki önümüzdeki sene değirmen yaptırabiliriz.

Peki yakın zamanda İstanbul Maratonu var. Bu konuda neler söylemek istersiniz? Nasıl bir çağrı yapmak istersiniz?

Emel Korkmaz: Alişimi kaybedeli beş buçuk yıl oldu, hatta beş buçuk yılı da geçti. Onu çok acı bir şekilde kaybettim. Alişimi kaybettiğim günden beri mücadelemden vazgeçmedim. Çocuklarımız eğitimine devam edebilsin diye, onlara bir miktarda olsa burs verebilmek için koşuyorum. Yanımda olabilen, zamanı olan, “Ben birlikte koşmak istiyorum” diyen herkesi İstanbul Maratonu’na davet ediyorum. “Maratona gelemiyorum” diyenler de bağışta bulunabilir. Bağışta bulunmak isteyen arkadaşlarımız, kardeşlerimiz kosu.alikev.org adresinden ayrıntılı bilgiye ulaşabilirler. Yine aynı adrese giriş yaparak bağışta bulunabilir ve çocuklarımıza katkıda bulunabilirler.

EMEL KORKMAZ, OĞLU ALİ İSMAİL KORKMAZ’IN DÜŞLERİNİ GERÇEKLEŞTİRMEK İÇİN KOŞUYOR

Söyleşi: Özlem Mansuroğlu